sen uzan, ben üstüme rahat bir şeyler alıp geliyorum.

direk dalış'tan.

(bkz. yok böyle birsey)

içinde kaybolmak bu denli güzel miydi
yoksa aklım mı beni kandırıyor
kokunun sindiği saçlarıma su değmesin
değmesin ki heryanım sen olsun
seninle biriz ÅŸimdi
ağzımız bir
dilimiz bir
nefesimiz bir
benim bacaklarım
senin saçların
saçlarımı eline sar
gözlerimi dizlerinden al
kaygan bir coÄŸrafyada
kendimi unuttum
aradığım sendin
yüzündeki al
beni al.

anlatanlar betimlemelere çok dikkat eden;
yazar olacak kapasitede insanlardır.

eyh diye yazılır, ayh diye okunur

çıplak imgeye dokununca kendinden geçiyor uyku ile uyanıklık arası her nesne.
dili varsa, bir hikayenin dili varsa konuşsun. sussun hiç bilmeyen. ah sesinin katlanmak olduğu dünyaya.
içigıcıklanan duvarın, her gece gördüğü aynı şey değil miydi. ah sesinin katlanması gibi çaresiz insanoğluna. dili varsa nesnelerin konuşsun. sebepsiz ısırıklara boğulmuş çürük yanak. ve soyunu unutmuş bir maymun iştahıyla.
domuz.
kendini yokeden celladın son nefesi.
öyküye girmeye korkan kahramının hangi imgede neden kaldığını nereden bilebilirdik ki.
şiirin derinlemesine bir yok oluş olduğu gerçeğini fısıldarken duvar. nasıl gülümseyebilirdi yatak.
hangi cehennemin kelimeleri.
yakuttan seçimin.
ah sen benim "yakuttan seçimimsin" diyor duvar.
akıllı duvar, hisli ve ağlamaklı duvar.
celladın kendini yok ederkenki son nefesi gibi.

biliyorum bir rujun bıraktığı iz ruha diyor duvar.
bir kırmızının telaşla içe doğru kıvrıldığı. hiç bilmediği yolları. ah evet karanlık.
biz annemizden düşercesine kaçıyorduk dedi duvar.
duvarın dili, yatağın alnı. hep çapraşık
"sen benim yakuttan ve inciden seçimimsin" sıcak. dedi duvar.

öyleyse konuşacak bir aynası olamlı herkesin. durdurak ruhu sarsan bir aynası. cepheye bakan hikayelerin hepsini anlatan bir ayna.
belki vardır ertesi güne uyanmak sevinci.

sahi var mıdır dedi duvar. yırtmacını zarifçe kapatan tül perdenin. bu bir kıyım dersi olmalı dedi panjurun içe dönük kısmı.
kıymak birkez daha günyüzünde parlayan bir hançerdi.

şimdi düşerken hangi sesin hangi sese değdiği, hangi yokluk bahçesi. hangi cehennem ve hangi siyahın kıvrandığı...

bunu bilmeden durdu duvar.
duvar sağlam bir duvar kadar duvardı.

üsküdar- şimdi.