kafamız dolu

serdar denktaş'dan yani rauf dedenin oğlundan bir zamanlar bir fıkra dinlemiştim, fıkra şöyle başlıyordu..

çok başarılı bir avukatın oğlu hukuk fakültesinden mezun olur, o mezun olduktan sonra da babası en büyük ve yıllarca kapanılamayan üzerinde çalıştığı davasını oğluna devreder..Oğlu büyük bir heyecanla bu davayı alır ve 3 ay sonra sonuçlandırır.
çocuk koşa koşa babasının yanına gider ve büyük bir heyecanla 'babacım, senin şu 25 yıllık sonuçlanmayan dava vardı ya'
baba 'even ne olmuÅŸ ona'
ogul 'valla baba ben onu bugün sonuçlandırdım'
baba 'iyi halt ettin, ula pezevenk, ben o davanın üzerinden 25 yıl ekmek yedim, iyi poh yedin' der..

sn. serdar denktaş, benim ona, nolacak şu kıbrıs sorunu sorusunun üzerine gülümseyerek bana anlattığı bir fıkraydı..yorumu size bırakıyorum...

kontrolsüz güç.
hayır demem o ki, bedeniyle barışık değil

Kuzey kıbrısın eski cumhurbaşkanı...kendisi bir avukatdı, kıbrıs sorunu üzerine yıllarca çalıştı çalıştı ama o sınavı malesef veremedi...hep isterdim dedem olsun, çok sevimli bir adam..kaşları yarım, gözleri misket, kafası kel..çok sevimli ya,,alıp oyuncak ayı diye eve götüresim geliyor..