kafamız dolu

murat karayalçını bir programda izledim, dinledim, ankara üstüne bu kadar bütünlüklü ve iyi niyetli ve güzel düşünen birini görmek resmen içimi ferahlattı

özlemin diğer adı.

kemal tahir'den dinlemeli bu kenti

özlediğim şehir.
özellikle parklarını.

Eğer yirmili yaşlarınızdan sonra gelirseniz zor alışırsınız.

özledim seni,öğrenciliğimi ve dostları,anıları,barındırdığın farklılıkları,gecekondu mahallalerini

ruhumu eritip de kalıp da dondurmuşlar
onu ankara diye karanlığa kondurmuşlar

ankara neden yüzün kara. Öyle birşeyler var içimde ankaraya karşı ama sevmeden de edemiyordum. Politik duruşunda bir komiklik var.

her gören ağladı
kalbini bağladı
dalgalı saçlarına
boÅŸyere aÄŸlama
kalbini baÄŸlama
ankara kızlarına...

ankara ankara güzel ankara
seni görmek ister her bahtı kara
senden yardım umar her düşen dara

böyle olsun istemezdim bende, sakın kal deme bana, gidiyorum alışamadım bu kente...

aynı parselasyon içinde yer alan devlet kurumlarının birbirleriyle diyalog kurma konusunda müşkülat çekmeleri tez konusu olabilecek bir vakıadır. hal böyle olduk da milli basına düşer ara/cılık, ara/açma görevi( bi zamanlar haberci minik kuş vardı).

televizyondan izlediğinin gerçeklerden dehşete düşersin ve üstüne telefonla dostlarla ilgili haberler gelir, gitmek zorunda hissedersin ankaraya, gidersin de...tüm kent kocaman bir hücreye çevrilmiştir ve içine ukte olarak oturur bir tarih 19 aralık...

doğduğum şehir. avcumun içi gibi sahiplendiğim. insanlarını tanıdığım şehir...

Eymir'de koşmak,yürüyüş yapmak...İlkbaharda,sonbaharda..Angaraaaa...

Kesikköprü Barajı'nda balık tutmak..Istanbul'un kalabalığından sonra iyi geliyordu.

kavruk kenttir.
resmidir,efendidir,mesafelidir,had'lidir;had bildirir.
güzel kenttir be

Yaşamımın büyük bir bölümünü geçirdiğim,bazen üzülüp bazen güldüğüm ama hep bir parçası olduğum o şehir.

kıravatlı bohemim

büyük masalar deri koltuklar ve ruhsuz tarihsiz binaların şehri.

güzel anılarımın şehri.

sadece sokak ismi sorup adres tarifini doÄŸru olarak alabileceÄŸiniz ÅŸehir.

sevgiliyi benden kıskanan şehir..soğuyla iliklerime kadar üşüdüğüm, yanık gibi görünen simitleriyle doyduğum, çayıyla ısındığım, yüksel caddesinde sattığım mumlarımla aydınlandığım şehir..ve artık gidesim olmayan şehir..

kasvet ÅŸehri

ankara adı kara .

üstüm kalsın ankara!

kravatlı insanlar kenti

askerlik vazifesini eda ettigim, mamak askeri cezaevinde de 14 gun misafir edildigim, yere batasica sirin baskentimiz.

insanin içinde olacak kardeşim!

köksüz, tarihsiz, ruhsuz bir "kent"; gerisi kavl-i mücerred...

uzun zamanda alışılan ve fakat tiryakisi olunan şehir.Burada da Togo ve Tüzün'e gidiyorum.

yolda gördüğüm herşeye küfretmekten nefret ediyorum, kafamı duvarlara vurma sanrısı ile eve atıyorum kendimi, bi kar yağsa geçecek herşey biliyorum ama sonbahar, o çamur sonbahar, bu kentte hiç yakışmıyor